19 gedachten over “<span class="dojodigital_toggle_title">Uw berichten en ideeën</span>”

  1. Heb net met verbijstering de anoniem naar Het Krantje gestuurde brief van 16 mei jl. gelezen. Ik durf met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid te zeggen dat 90% van wat in die brief geschreven staat uit een hele dikke duim gezogen is. Ik heb in ieder geval als regelmatige bezoeker nog nooit taferelen als in deze brief meegemaakt. Nooit, in al die jaren dat ik er al kom. Ik heb er geen woorden voor.

  2. Ben boos, maar uiteindelijk niet verrast door de beslissing van de gemeenteraad (maar eigenlijk dus van 1 kennelijk nogal dominant gemeenteraadslid) over de bestemming van Park Sijtwende. Ik denk dat sowieso 1 middel voor alle leden van de vereniging is om op 21 maart a.s. te zorgen dat er zo min mogelijk stemmen in de gemeenteraad naar die persoon en die partij gaan. Goed de verkiezingsprogramma’s lezen en wellicht ook informeren bij de individuele partijen, wanneer uit hun programma’s te weinig over hun beleid ten aanzien van openbare ruimtes en uiteraard (het bezit van) honden valt op te maken. Maar recht op de man/partij af vragen hoe men erover denkt en wat men van plan is. En allemaal echt gaan stemmen. Als wegstemmen mogelijk was, zou dat voor mij de enige reden zijn om in het hokje voor de naam Stemerdink een kruisje te zetten!

  3. Voordat ik regelmatig park Sijtwende bezocht, wandelde ik met mijn hond dagelijks in park Marlot. Een fijn stukje natuur waar de onderverdeling goed was. Aan de linkerkant honden aan de lijn, rechts honden los. Op een dag komt een groepje joggers langs rennen, ze zijn al even onderweg, te ruiken naar de wolk van zweet waar ik me ineens in bevind. Mijn hond rent een stukje mee en blaft vrolijk. Dat gaat de eerste jogger te ver. Hij stopt, staart naar mijn hond en gilt dat ik ‘dat beest’ bij me moet houden. Ik antwoord hem dat dit een losloopgebied en dat mijn hond niks doet is maar de man blijft boos. Hij, en zijn grote groep mogen hier lopen. Inderdaad, dat mag, maar mijn hond en ik dus ook. In de weken erna komen er vaker incidenten. Joggers nemen het bos over, hele kleuterklassen spelen ineens op het enige veldje waar de hond los mag terwijl er vlakbij een grote speeltuin is. En hoe beleefd of vriendelijk ik ook aangeef dat het een losloopgebied is, ik krijg alleen grote monden en bedreigingen terug.
    Ik wijk steeds vaker uit naar het Sijtwendepark. Het is er gezellig, de mensen zijn beschaafd, sociaal en vriendelijk. Als ik later als mantelzorger twee dagen in de week voor een dementerende man zorg, neem ik hem op die dagen altijd mee naar het park. Heerlijk vindt hij het. Hij aait honden, wordt begroet door de hondenbezitters en maakt soms zelfs een praatje. De dagen dat ik voor hem zorg worden Sijtwende dagen. Ik hoef niet meer bang te zijn om uitgescholden te worden door joggers en de sfeer in het park is goed. Eigenaren met honden die overlast veroorzaken worden door overige mensen aangesproken, krijgen cursusmateriaal over hondenopvoeding cadeau, oudere mensen worden uit de sloot gered, jongeren die zwerfafval achterlaten worden aangesproken en de zwanenjonkies worden gekoesterd. Alles gaat beleefd en vriendelijk. Het is er schoon, poep wordt keurig opgeruimd of mensen worden gewezen op het feit dat hun hond net ‘daar’heeft gepoept.
    En dan ineens schijnt er ‘een klacht’ te zijn, ineens zijn er heel veel klachten, ineens heeft men het over bijtincidenten, hondenmaffia, overlast door geluid, schade aan het gras. Er wordt een oneerlijk spel gespeeld door de gemeente, stiekem gedaan. De gang van zaken zoals de gemeente het speelt is onacceptabel. En het gaat ten koste van alweer een klein stukje groen waar honden niet meer welkom zijn. Waar nog wel? Hoe erg is het om een hondenbezitter te zijn? Blijkbaar heel erg, voor de gemeente. Of is er iemand tussen de klagenden die nauwe banden heeft binnen de gemeente? Gaat het daarom, vriendjespolitiek? Het is toch niet voor te stellen dat er vanuit niks ineens een hetze op gang komt die door de gemeente in stand wordt gehouden? Het park is een super sociale plek, voor iedereen. Ik begrijp absoluut niet waar de gemeente mee bezig is, maar dat het vuil spel is, dat is zo langzamerhand duidelijk geworden.

  4. Ik woon zelf direct aan het park en nu heb ik begrepen dat men het park praktisch hondvrij wil maken.
    Wij hebben zelf geen hond maar wel 3 kinderen.
    Het hondenvrije sport- en spelgedeelte van het park wordt op het voetbalveld na verder bijna niet gebruikt. Als in het wandelgedeelte geen honden mogen komen zal het waarschijnlijk een plek worden waar alle bootcamps en yogalessen zullen gaan plaatsvinden. Dit gebeurt nu op Cartouche, een sportvereniging, op de plek dus waar het ook hoort. Ik zou het jammer vinden als kinderen echt nooit meer met dieren in aanraking komen! Terwijl dieren zo goed zijn voor de ontwikkeling van kinderen.
    Ik zou graag horen hoe ik mijn steen kan bijdragen om het hondenlosloopgebied in het park te behouden. Is er al juridisch naar gekeken?

  5. Met verbijstering heb ik jullie verslag van het gesprek met de wethouder gelezen. Goed dat jullie dit hebben willen doen namens een grote groep gelijkgestemden.
    Ik vind het een schande dat een bestuurder als Stemerdink zo kortzichtig omgaat met een zaak als deze. Dat moet in de media aan de kaak worden gesteld.
    Maar alle ‘Vrienden’ kunnen ook op social media deze kwestie aan de orde stellen. Belangrijk is dat alle mensen uit de buurt en bezoekers van het park moeten weten dat deze gang van zaken gewoon niet kan en dat de nu gemaakte keuzes zijn gebaseerd op ‘onderbuikgevoel’ en vage klachten van minder dan een handjevol omwonenden. De overlast van honden is nooit onderzocht en niet aangetoond, en levert niet meer op dan enkele kuilen in de zandvlakte die de gemeente als grasveld aanduidt. Heel goed dat jullie de gemeente op dat punt de helpende hand hebben aangeboden.
    Komt Stemerdink ook in mijn straat om alle overlast weg te nemen? Of moet ze een onhandige en onverstandige belofte aan een van de omwonenden inlossen?
    In ieder geval had ze zich de kosten voor de inhuur van een externe mediator voor de begeleiding van een open beleidsproces waarbij gebruikers en omwonenden samen gaan besluiten over de verdere ontwikkeling van Park Sytwende kunnen besparen. Datzelfde geldt natuurlijk over het geld dat ze wil verspillen aan foeilelijke hekwerken waar niemand om vraagt en waarmee het karakter van dit fraaie park wordt aangetast. Wat een geldverspilling door een klungelige bestuurder!
    Verenigingsbestuur, licht de gemeenteraad in!

  6. Hoe onbegrijpelijk blijft de opstelling van de gemeente! Dit vraagt om aandacht in de media, waarbij de journalist gemakkelijk een link kan leggen met de beslissing van de wethouder om het internationaal gelauwerde cricketveld van VCC door de rugbyclub te laten omploegen en met de incapabele opstelling van de gemeente inzake de windturbine! Het met veel tamtam gestarte participatieproces is echt een vooraf al klaargestoofd opzetje geweest, het besluit lag allang vast. Alles onder het mom van luisteren naar de burger en democratisch bestuur maar ondertussen…
    De media kunnen hier vast wat mee.

  7. Als er een advocaat ingeschakeld moet worden: ik ben graag bereid om bij te dragen in de kosten. En ik denk dat meer mensen dat zullen willen doen.

  8. Schakel de landelijke en regionale media, bloggers enz. in. Bestuurders vinden de media nooit leuk, tenzij ze een lintje mogen doorknippen. Laat maar zien wat een geldverspilling het is en welk een onredelijke wethouder/bestuurders deze gemeente heeft.

  9. Wat een nare uitkomst van de bespreking met de wethouder afgelopen maandag. Ik ben helemaal boos! Ik zit maar te broeden wat ik kan doen.
    Moeten we ook niet eens laten uitzoeken wat die, trouwens niet passende, bomen die nu al staan te verdrogen en geen enkele aandacht meer van de gemeente krijgen, gekost hebben? En wat kostte de aanleg van dat paaigebied waar geen vis gebruik van wil maken?
    Elke keer zijn het goede bedoelingen, liefdeloos en dom uitgevoerd en daarom pure geldverspilling.
    Toch maar eens het programma “Van onze centen” inschakelen?

  10. Gebrek aan gezond verstand, opportunisme en kortzichtigheid zijn voorname eigenschappen van bestuurders die koste wat kost hun punt willen scoren, dit ten koste van de goedwillende burger waarvan de intellectuele bagage door hen zelden hoog wordt ingeschat.
    Vaak blijken de grootste schreeuwers het gelijk aan hun kant te krijgen; in dat verband lijkt het bestoken van alle fracties met zowel een zwart- als een witboek een prima plan.
    Wanneer het geldsmijterij betreft, wil dat nog wel eens een frisse discussie opleveren. Ook de landelijke pers wil er wel eens op duiken, zeker in de iets stillere zomermaanden.
    Graag wens ik het VVS-bestuur alle moed en wijsheid in haar missie.

  11. Hoe scherp de discussie ook wordt, duidelijk is dat de gemeente nergens rekening mee houdt. Laat de media zien hoe het werkt (of juist niet werkt) bij de gemeente. Ik vind de houding van de wethouder schandalig om de wensen van enkele omwonenden (want ik weet van vele omwonenden dat deze er heel anders in staan) door te drukken zonder rekening te houden met de grote groep dagelijkse gebruikers van het park.

  12. Emmy Groen, 20 juni 2017

    Wat ontluisterend is dit optreden van de wethouder. Alles was al bekokstoofd, leve de inspraak van burgers in Leidschendam-Voorburg.

  13. Als voormalig hondeneigenaar (onze labrador Jet is vorig jaar augustus overleden) verwonder ik me nog steeds over het beleid van deze gemeente.
    Laten we voorop stellen: honden horen geen overlast te veroorzaken. Niet tegen mensen opspringen, niet achter joggers jagen, niet poepen in de buurt van kinderen en de baas moet ontlasting gewoon altijd opruimen: punt. Maar het is aan de andere kant de realiteit dat de hond één van de meest populaire huisdieren is, in Nederland. Negeren of wegstoppen van die hondenpopulatie is geen optie. Het zijn net kinderen. Ook honden moeten zich aan allerlei regels houden, en zich schikken in onze maatschappij. Maar daar moeten ook momenten van ‘ontlading’ en spelen tegenover staan. Spelen is net zo belangrijk voor de ontwikkeling van motoriek en coördinatie van het dier als dat het voor mensenkinderen is, maar het zorgt er ook voor dat het dier zijn overtollige energie kwijt kan. Daar hebben ze ruimte voor nodig: maar deze wordt steeds meer ingeperkt.
    Niet elke hond kan overweg met elke andere hond. Het huidige wandeleiland geeft ze de ruimte om te spelen en te rennen, maar ook om elkaar uit de weg te gaan als het onverhoopt tussen twee dieren niet botert. De ingetekende gebieden zijn niet eens groot genoeg om met een energieke jonge hond een balletje te gooien – laat staan als twee bazen dat tegelijkertijd willen doen.
    Gevolg zal zijn dat de afscheiding genegeerd gaat worden, of dat er meer gevechten en bijtincidenten gaan voorkomen. Bovendien worden er nu dus (dure) scheidingen voorzien, waar in de huidige indeling volstaan kan worden met bijvoorbeeld twee houten klaphekken (zoals ze ook veel bij kinderboerderijen in gebruik zijn) op de twee bruggen tussen het speeleiland en het wandeleiland. Dan wordt er tenminste efficiënt gebruik gemaakt van gemeenschapsgeld en de natuurlijke barrières.

  14. Ik wil graag meedenken langs deze weg.
    Is het niet tijd om de media hierbij te betrekken? Zeker nu blijkt dat de door de Gemeente belegde bijeenkomsten een wassen neus waren. Onder het mom van inspraak tegenstanders van de verschillende standpunten bij elkaar roepen, in de wetenschap dat deze partijen er toch niet uitkomen, en als Gemeente zeggen dat de partijen er niet uitkomen en dan als Gemeente zelf de knoop doorhakken.
    Slim gespeeld! Deze praktijken heeft de Gemeente al vaker toegepast.
    Wellicht is men meer gevoelig voor de publieke opinie en vindt men negatieve publiciteit niet zo leuk.

  15. Er is veel ophef over de vernieling van de grasmat, waarvan voornamelijk nabij de jeu de boules baan sprake is.
    Is de gemeente zich ervan bewust dat naast enkele honden ook de ganzenpopulatie en vooral ook de slechte kwaliteit van de ondergrond (zand gemengd met kleine hoeveelheden bouwafval) en de snelle uitdroging ervan het onmogelijk maken om in het Sijtwendepark een grasmat van de zogenaamde B-kwaliteit te realiseren?

  16. Sinds maart woon ik op loopafstand van het Sijtwendepark. Ik begrijp dat de gemeente overweegt de toegankelijkheid van het park te veranderen, waarbij er minder ruimte zal zijn voor honden. Aangezien ik een geleidehond heb, die behoefte heeft aan regelmatige lichaamsbeweging in vrijheid, zou ik het betreuren als deze plannen zouden worden uitgevoerd.
    Graag sluit ik me aan bij de parkgebruikers die willen bevorderen dat de huidige uiteenlopende gebruiksmogelijkheden in goede harmonie behouden blijven. medehondenliefhebbers, die willen helpen dit losloopgebied te behouden/verbeteren.

  17. Met mijn hond Bailey ben ik, vooral op de vrijdagen en in de weekenden, een regelmatige gebruiker van het Park Sijtwende.
    Als ideeën en suggesties welkom zijn, blijf ik graag aangesloten bij de voortzetting van de acties van de vereniging.
    Mijn argumenten om mijn hond graag in Sijtwende uit te laten komen voort uit het volgende:
    a. Sijtwende is veilig: omheind, ver van autoverkeer en fietspaden, maar ook vanwege de lage begroeiing, waardoor je als hondeneigenaar zicht over het hele park hebt, en dus kunt zien wie / wat er zoal rond loopt
    b. Sijtwende is niet alleen een plek waar honden hun speelkameraadjes ontmoeten, ook hun baasjes vinden er vaste bezoekers met wie ze een sociale band ontwikkelen;
    c. Voor mijn hond en mij persoonlijk is Sijtwende een fijne uitwijkplaats, nu in mijn eigen wijk (dicht bij het oude CBS gebouw in Voorburg) in toenemende mate vechthonden rondlopen die verantwoordelijk zijn voor inmiddels meerdere bijtincidenten, waarvan mijn hond al 3x slachtoffer is geweest, maar het gelukkig heeft overleefd. Andere honden zijn er veel slechter van af gekomen.

  18. Proficiat met jullie inzet om het park te behouden voor de huidige doeleinden.
    Wij zijn sinds kort in het bezit van het hondje van mijn moeder, zij kan hier niet meer zelf voor zorgen , een 10-jarig zwart poedeltje, genaamd Toy. Wij vinden het heerlijk om na werktijd een tussenstop te maken en even lekker uit te waaien in het park. Ik zie daar zoveel vreugde, vriendschap en saamhorigheid dat ik mij niet kan voorstellen dat dit park straks niet meer bezocht zou kunnen worden door ons allen met onze honden.
    Ik kwam er een dame tegen die recentelijk haar echtgenoot heeft verloren en haar poedeltje vond het heerlijk om met Toy te spelen en wij raakten in een persoonlijk gesprek over haar verlies en de nieuwe invulling van haar leven. Hoe waardevol zijn dit soort momenten!

  19. Als hondenbezitter van een jonge cockerspaniel die erg behoefte heeft aan ruimte en speelkameraadjes, betreur ik het zeer als de open speelmogelijkheid in het Sijtwendepark verdwijnt.
    Gemeente, dit graag heroverwegen !!!!!!!!!!!!

Een reactie plaatsen

↓